Vergeten Verzet van Dirk Bons en zijn zoons

                   Vernoemd in een Amsterdamse straat, daarna weinig genoemd

     

    Als een lange onbedoelde groepsmeditatie

    Driehonderd Deventenaren stonden 8 januari 2015 een heel half uur lang stil bij Charlie Hebdo. Burgemeester Andries Heidema had opgeroepen om van 18.00 uur tot 18.30 uur te protesteren. Dat waardeerde ik, maar ik voorzag 28 minuten vol woordenstromen van hem, een moslim en anderen. Toch ging ik. Na dat letterlijk levensgevaarlijke verzet van mijn familie tegen de terreur destijds, was bijwonen van de protestherdenking het minste wat ik moest doen.  


    Klokslag zes werd het stil,

    en bleef het stil. 

    Een half uur lang.

    Mijn verbaasde trots als Deventenaar steeg in 28 stappen naar grote hoogte, elke minuut opnieuw.

    Stilte in de omliggende kroegen, zelfs doorlopende passanten lieten zich nauwelijks horen. De burgemeester dankte iedereen in een minuutje, verder sprak niemand. Niet helemaal, wel het principe dat pastoor Apeldoorn (oorspronkelijke ceremonie) 67 jaar geleden uitdroeg.

    Trots lijkt ongepast bij protest tegen de dood van de twaalf. Toch, het was geweldig van mijn stadgenoten, vijftien keer de gebruikelijke herdenkingsstilte. Bijna een onbedoelde groepsmeditatie. Een fantastisch gebaar voor Charlie en tegen die religieuze criminelen met hun onredelijke haat.

    Ik had nog geen zin hijgerig vrienden en familie buiten Deventer te bevragen, maar dit half uur zou best uitzonderlijk kunnen zijn. Een enkele minuut stilte is gebruikelijk, de twee minuten van 4 mei zijn voor velen al redelijk lang.)