Vergeten Verzet van Dirk Bons en zijn zoons

               Vernoemd in een Amsterdamse straat, daarna weinig genoemd

 Een ontspannende lach voor de stilte

Rond het monument van Zijpersluis woont bijna niemand, de buurtschap van die naaam ligt namelijk aan de overkant van het kanaal. Daarom was ik voor de derde keer verrast door de ruim honderd deelnemers aan de herdenking van 4 mei 1016.




Vorig jaar legde een lid van de organisatie, Maaike Hoogeboom, voor het eerst een bloemstuk van de familie Bons bij het monument. De tweede keer leek me dat een familietaak. Omdat kleindochter Monique Bons (onderzocht al veel eerder deze familiehistorie) er in 2016 niet bij kon zijn, heb ikzelf het bloemstuk naar het monument gebracht. 

Twee jongens droegen breed lachend een pittige krans. De spanning van je aflachen, kun je dit noemen. Ben blij dat ze erbij waren, net als andere kids. Zelf maakte ik in de voorbereiding van de stille tocht een grap, die echt onhandig was. Ook spanning breken.

De foto’s 1, 2 en 4 en kolomfoto’s 1,2,3,6 en 7 zijn gemaakt door fotograafHans Brouwers van fotobureua Habro. 4 mei-foto's stelt hij gratis voor publicatie beschikbaar.