Vergeten Verzet van Dirk Bons en zijn zoons

               Vernoemd in een Amsterdamse straat, daarna weinig genoemd


Herkenning met ontzetting

In een formele brief werd weduwe Jo Bons-Bak in juli 1945 opgeroepen voor identificatie van haar man Dirk en zoon Ton. Verloofde Joke ging ook mee. 

In de zeven maanden na de verloving zagen ze elkaar niet meer, mede door de spoorwegstaking. Maar afstand en tijd konden deze oorlogsliefde met banden vol vrees, hoop en vertrouwen, niet breken.

De kogels wel.


De gebitsgegevens waren niet nodig. De twee mannen hadden twee maanden in de duinen  van Bloemendaal/Overveen gelegen, maar kledingstukken waren voldoende.  Joke Kwant vertelde later aan Monique Bons, oomzegger van Ton: .

'Ik zag meteen dat het zijn kleren waren. Hij had de spencer aan die ik zelf voor hem ge­breid had.' 

Het citaat komt uit 'En wij gedenken hen '' van Monique Bons.

Op basis van andere informatie was al vastgesteld dat Dirk en Ton Bons waren omgebracht. Op 25 juni 1945, tien dagen voor de identificatie, werd het muurmonument voor hen en Jacob Miedema, buurman en medestrijder, onthuld.